50mm

Ik gebruik het te weinig: mijn 50mm objectief. De laatste tijd zit mijn 24-70 vrijwel constant aan mijn camera vastgekleefd. En als ik deze er af haal is dat meestal om de 100mm er op te schroeven. Maar eigenlijk is de 50mm een bijzondere lens, ook al noemen we het een ‘normaal’ lens. Het komt ongeveer overeen met het gezichtsveld, wat wij met onze ogen ‘normaal’ waarnemen. Ik moet er maar meer mee werken. Telkens ben ik enthousiast over dit objectief. Want naast het feit dat het een scherpere objectief is dan de 24-70, verplicht het je ook om meer en aandachtiger te zoeken naar een beeldcompositie.
Vandaag had ik een korte shoot met Jacqueline in de studio. Verschillende objectieven opgeschroefd. Maar het meest gewerkt met de 50mm. Was weer gezellig. Thnx Jacq!

Gelukkig Nieuwjaar!

Ik wens je een gelukkig nieuwjaar. Geluk klinkt hier zo passief in de oren. Net alsof ik een ‘pakketje geluk’ in me handen heb en het aan een ander geef. De ander neemt het in ontvangst en heeft zijn ‘portie’ geluk.
In de oudheid hadden we Aristoteles met zijn deugdethiek en tijdens mijn opleiding leerde ik ook nog iets over Maslow. Dit geluk staat me meer aan. Het is actiever: zelfverwerkelijking. Doelen bereiken en je dan tevreden voelen. Maar tegelijkertijd ook beseffen, dat je moet genieten van ‘de weg ernaar toe’. Een ander soort geluk. Een geluk waar je zelf voor moet werken.
Ik wil jullie een Gelukkig Nieuwjaar toewensen, maar met het geluk van beide soorten. Ik hoop dat jullie soms pure mazzel hebben. Maar daarnaast ook hard zullen werken om jullie persoonlijke doelen te verwezelijken. Zelf heb ik ook een aantal zakelijke en persoonlijke doelen voor dit nieuwe jaar gesteld. En ik ga er met veel plezier aan werken. Geluk moet je soms zelf maken. Laat de endorfines maar stromen.
Gelukkig Nieuwjaar!

My Own Stuff

Feestdagen zijn de dagen bij uitstek, waar er veel wordt gefotografeerd. En als mensen je kennen als fotograaf, komen ze vaak met cameratechnische vraagjes naar je toe. Regelmatig krijg je een camera in je handen geduwd, die je niet kent. “Hoo Gan, ik krijg onscherpe foto’s met dit toestel, maar mijn andere compactje maakt wel goede foto’s.” Ik weet bijna altijd wel de reden(en) te herleiden. Maar sorry… Ik ken niet elke gefabriceerde camera uit mijn hoofd en ik weet niet waar alle instellingen van jouw camera zitten. Maar soms vind ik het ook wel grappig om met een ‘vreemde’ camera te werken. Draaien en drukken op de knopjes, zonder handleiding, try and error. De ene camera is ook intuitiever gebouwd dan de andere en laat sneller met zich spelen.
Maar toch… als ik daarna in mijn studio ben en my own stuff in mijn handen hebt, voelt dat lekker vertrouwd aan. En ja… ik weet dat het alleen maar spullen zijn. Maar ik heb er toch een band mee. Aan elke camera kleven herinneringen aan leuke momenten en gave shoots. I love my tools en ik ga er volgend jaar hard tegen aan om nog veel meer leuke momenten en gave shoots er mee te maken!

Crazy in Love

Afgelopen vrijdag ben ik naar de voorstelling Het Grote Verlangen van Birgit Schuurman geweest. De voorstelling is super, mede door de vier goede muzikanten, die de mooie stem van Birgit bijstaan. Na de voorstelling heb ik een gesigneerde CD gescoord, die in het weekend in de auto werd beluisterd. Mijn kids vinden vooral #4 heel leuk: Een vrolijke vertolking van Crazy in Love (origineel van Beyoncé).
Door dat nummer moest ik vandaag toch wel even denken aan Sharon. Een vroegere schoolgenootje. Ik had een behoorlijke ‘crush’ opgelopen en ik heb me behoorlijk ‘crazy in love’ gedragen in die tijd. Zelfs nadat zij voorzichtig aangaf, dat die ‘crush’ niet wederzijds was. Gelukkig leed onze vriendschap er niet onder.
Na onze studie gingen we onze eigen levens leiden. Ik had mijn eigen snackbar en te weinig tijd voor sociale contacten. Sharon is altijd in het creatieve vak gebleven. Ze heeft haar eigen bedrijf: Concept & Design. Incidenteel hielden we contact via brieven en mailtjes.
Ik denk dat ik haar zo’n 15 jaar niet meer had gezien. Enkele weken terug stond ze bij me op de stoep om een kop koffie bij me te doen. Het voelde vertrouwd; Ze is nog steeds zo mooi, lief en aardig als vroeger. Veel bijgepraat. Veel herinneringen opgehaald. Veel gelachen en gekke foto’s gemaakt. Ik ben niet meer ‘crazy in love’, maar vind haar nog steeds een fantastische vrouw!

Classroom in a Book

Photoshop heb ik me eigenlijk nooit echt goed aangeleerd. Met CS3 had ik wel een goed (dik) boek aangeschaft van Martin Evening, Adobe Photoshop CS3 for Photographers. Mooi boek! Maar dat gebruikte ik meer als naslagwerk dan er echt uit te leren. Nadeel van deze werkwijze is, dat je (te) vaak teruggrijpt naar de technieken die je al kent. Nieuwe technieken leer je dan alleen, als je tegen een probleem aanloopt en het dikke boek erbij haalt.
Nu ik CS5 op mijn Mac heb staan, ben ik wel van plan om Photoshop goed aan te leren. Op dit moment werk ik met Adobe Photoshop CS5 Classroom in a Book. Het boek bevat een aantal lessen, die je kan uitvoeren om de stof eigen te maken. Stap voor stap wordt de basis van het programma duidelijk gemaakt, met bijbehorende oefeningen. Natuurlijk weet je al het één en ander als je enkele jaren met Photoshop hebt gewerkt. Maar zelfs bij de eerste les heb ik dingen opgestoken, hoe dingen anders, handiger en/of sneller kunnen. Naast dit boek heb ik ook nog twee andere boeken over Photoshop aangeschaft voor verdere verdieping. Dus voorlopig ben ik nog wel even zoet: Classroom in my Studio.

Photoshop CS5

Gisteren Photoshop CS5 op mijn Mac gezet. Upgrade van CS3 naar CS5 ging niet geheel vlekkeloos: De update liet de oude versie staan.
En om twee versies Photoshop te hebben,  vind ik iets te overdreven. Dus de oude versie daarna handmatig verwijderd. Helaas neemt deze verwijdering  ook onderdelen van CS5 mee, waardoor deze niet meer werkt… Na verwijdering van de nieuwe versie en herinstallatie is alles werkend. Ook gelijk sommige instellingen nagelopen en aangepast. Voortaan eerst de oude versie verwijderen alvorens de nieuwe erop te zetten.
Maar het zou wellicht fijner zijn als Adobe bij installatie detecteert, dat er een oudere versie aanwezig is (vooral bij upgrade software) en een melding/keuze geeft, om deze (al dan niet automatisch) te verwijderen.

Het Verkeerde Moment

Als fotograaf moet je ‘previsualiseren’. Geen enkele goede fotograaf begint zonder previsualisatie een shoot. Je hebt al een beeld voor ogen die je probeert te maken.
Maar onverwachte dingen maken een shoot leuk. Dit model besloot op het ‘verkeerde’ moment te bewegen. Gelukkig maar.

Hoo Gan Tan fotografie