Heel veel jaren terug (in de analoge tijd) had ik eens shoot met twee modellen. Samen met een hele goede (fotografie)vriend Martin, schoten we er lekker op los. Op een gegeven moment verbaasde Martin zich wel over de hoeveelheid shots op een enkele rol… Met een beetje geluk passen er 38 beelden op een 36-rol. Maar Martin zat inmiddels al ruim over de 40… Even later kwam hij er achter dat er geen rolletje in zijn camera zat. Voor de fotograaf is dat balen, maar voor de omstanders is het wel grappig (zolang het geen bruiloft of iets dergelijks betreft). Andermans fouten… het is om te lachten, maar als fotograaf voel je je op dat moment echt “*&#$%”.
Zelf heb ik ook genoeg stomme fouten gemaakt. Ik ben wel eens vergeten mijn rolfilm (analoge middenformaat camera) door te spoelen tot het eerste beeld; Hele mooie beelden belicht op de aanloopstrook… Een analoog rolletje ben ik nooit vergeten (mede dankzij een filmvenster). Maar het digitale equivalent wel. Pas geleden vergat ik nog om een kaartje in mijn camera te stoppen. Achteraf kan ik er wel om lachen.
In ons leven maken we allemaal stomme fouten en niet alleen in de fotografie. Ook in mijn privé-leven heb ik genoeg stomme fouten gemaakt. En gelukkig maar….Alleen als je niets doet, kan je geen fouten maken. Ik blijf fotograferen, ik blijf fouten maken, ik blijf leren en ik blijf proberen mezelf steeds te verbeteren…
Mea Culpa
Op je blog-posts wil je geen spam-comments ontvangen met links naar casino-, medicijnen-, auto-onderdelen of sex-sites. Hiervoor heb ik een plug-in geïnstalleerd, die heel goed werkt. Akismet is een plug-in die spam tegenhoudt en automatisch in de prullenbak gooit. Ik kijk bijna nooit in deze prullenbak vol met spam. Na verloop van tijd leegt het programma deze prullenbak met alle spam-comments vanzelf. Echter, gisteren kwam ik er achter dat Akismet niet 100% feilloos werkt. Er zitten soms ook ‘echte’ comments in de prullenbak. Meestal kan je wel herleiden waarom Akismet het als spam ziet (meerdere links in de comment), maar soms ook niet. Dus wanneer je een comment op mijn blog hebt geplaatst en niet ziet verschijnen… Mea Culpa… ik zal regelmatiger in mijn Akismet-prullenbak kijken. Blijf ondertussen comments leveren…. I love (real) comments!
Coffee Portraits
Wanneer mijn vrienden of kennissen hier komen genieten van een lekkere warme bak Nespresso, hebben ze een grote kans, dat ze voor mijn camera verschijnen. Ik ben al een tijdje bezig met mijn Coffee Portraits. Leuke (persoonlijke) opdracht: Binnen een minuut schieten (maximaal 10 clicks), anders wordt de koffie koud. Nabewerking houd ik ook zo simpel mogelijk (alleen zwart/wit conversie).
Natuurlijk wil niet iedereen op de foto en dat respecteer ik. Maar op dit moment heb ik nog maar 21 personen met koffie voor mijn lens gehad. Dit jaar hoop ik dit te verdubbelen. Genoeg koffie in huis. Nu nog de personen voor mijn camera.
Fotografische Regels en Kippensoep
Afgelopen vrijdag had ik Jacqueline weer even op de koffie. Ik vind het altijd fijn om haar dan even voor mijn camera te slepen. Ze had een druk truitje aan met een tijgerprintje. Vond ik niet zo geschikt. Gelukkig heeft ze -precies- dezelfde maat als ik. Twee overhemden gepakt, een zwarte en een roze. En binnen een kwartiertje een aantal beelden gemaakt met een simpele 1-licht-opstelling. Snelle aanpassingen in Lightroom en enkele korte handelingen in Photoshop.
Een snel portret. In principe kun je binnen een half uurtje klaar zijn. En natuurlijk zie je dan wel wat puntjes in je portret, die voor verbetering vatbaar zijn en zie je ook, dat je regels hebt overtreden. Een compositie-regel zegt, dat je ‘loze’ ruimte moet houden aan de kant van de kijkrichting. Ach ja… ik heb het niet zo op die fotografische regels.
There’s only one rule in photography: never develop colour film in chicken noodle soup – Freeman Patterson
Geluksvogel
Als je moeder een respectabele leeftijd heeft en het afgelopen half jaar drie keer met een ambulance naar het ziekenhuis is gebracht, valt het woord ‘dood’ wat vaker uit je mond dan je zou willen. Kinderen pakken daar automatisch iets van op. Vannacht kon mijn kleinste niet zo goed slapen. Ze is bang voor een kort leven en kreeg buikpijn bij die gedachte. Ze dacht er aan dat een hele hoop kinderen niet worden geboren of een kort leven hebben. Maar in een gesprek met haar moeder zei ze ook iets moois: We zijn eigenlijk geluksvogels dat we mogen leven. Omdat we dingen kunnen beleven.
Het alledaagse leven met bijhorende problemen zorgt vaak voor een grijze sluier. Ook worden onze gevoelens afgestompt doordat bijzondere dingen in gewoontes zijn veranderd. Ik kom uit een eenvoudig gezin. En als we vroeger een keer uit gingen eten, was dat een ware belevenis. Er is ook een lange periode geweest, dat ik twee of drie keer per week buiten de deur at. En dan wordt uiteten niet meer als een bijzondere belevenis ervaren. Jammer dat we die grijze sluier niet weg kunnen nemen. Jammer dat we voor zulk soort gevoelszaken geen reset-knop hebben… Maar ik geloof ook dat een groot deel van die grijze sluier tussen je oren zit. We beleven dingen dingen vaak niet (meer) zo intens, omdat onze gedachten vaak op een andere plek zitten dan ons lichaam.
Denk dat ik binnenkort ga proberen mijn lichaam en geest weer op één lijn te krijgen en mijn zintuigen ga verwennen: een pot Ben & Jerry’s voor mijn smaakpapillen; lekker luisteren naar mijn favoriete muziek; even wat langer bij de warme bakker staan en diep ademhalen; een mooi fotoboek bekijken en genieten van een heftige vrijpartij. Want van al die miljoenen zaadcellen, ben ik een geluksvogel.
Bedankt!
Dit jaar heb ik een goed en mooi fotografisch jaar gehad. Veel shoots met leuke mensen voor mijn camera. Hard gewerkt en mooie beelden gemaakt, zowel in opdracht als in vrijwerk. Jammer dat ik sommige beelden (in opdracht gemaakt) niet kan/mag laten zien aan jullie, want er zitten echt juweeltjes tussen. Ik heb me dit jaar verder verdiept in Photoshop. Daarnaast ben ik dit jaar begonnen met het programma Lightroom. Een mooi programma, wat mijn workflow de komende tijd aanzienlijk zal verbeteren.
Dit jaar heb ik een verscheidenheid aan klanten voor mijn lens gehad. Elke shoot was een ervaring en van elke shoot heb ik genoten. Hierbij wil ik allereerst al mijn klanten bedanken. Bedankt voor alle fijne samenwerkingen en alle mooie en leuke momenten, die zich voor mijn camera afspeelden! Ook wil ik mijn ‘oefen-modellen’ bedanken. Fotografie is een sport en mijn ‘oefen-modellen’ zorgen voor een regelmatige work-out, zodat ik mijn fotografie verder kan ontwikkelen. Allen bedankt! Ik zal mijn best moeten doen om 2013 een nog mooier (fotografisch) jaar te laten worden. Maar ik ga er voor!
Rest mij iedereen een hele fijne jaarwisseling toe te wensen en alle beste gelukwensen voor het nieuwe jaar!
Fijne Feestdagen!
Enkele mensen hadden op de 21e december een Apocalyps verwacht. Het einde van de wereld. Ze baseerden dat op de wijsheid van de Maya’s. Dit verkeerde idee is door zoveel mensen verspreid en zelfs commercieel uitgebuit. Terwijl de Maya’s de 21e december slechts zagen als het einde van een tijdperk en het begin van een nieuw tijdperk (Aquarius). Ondertussen zijn we de 21e al gepasseerd en bleek die dag vrijwel hetzelfde als de dag ervoor en de dag erna. Achteraf kunnen we er allemaal om lachen.
Toch hebben een hoop mensen dit jaar ‘het einde van de wereld’ meegemaakt. Een school in Connecticut, waar een schutter 28 personen de dood in jaagt, waaronder veel kinderen. Dat moet als ouder wel als het ‘einde van de wereld’ voelen. Maar ook dichterbij huis; Wanneer je een dierbare verliest, voelt dat aan alsof een stuk van je wereld is vergaan.
Het leven bestaat net als een oude foto uit zwarte en witte tinten en daartussen een hele hoop grijze tinten. Probeer de witte tinten, maar ook de grijze tinten te waarderen in het leven. We nemen te vaak de grijze tinten als vanzelfsprekend aan. En probeer te genieten ondanks sommige zwarte tinten in je leven.
Wij gaan net als de Maya een nieuw ‘tijdperk’ in: Het jaar 2013 staat al voor de deur te trappelen. Ik wens jullie hele fijne feestdagen en een gelukkig nieuwjaar! En dan sluit ik af met de zin die mijn broer Hoo Gie op de 20e december op zijn Facebook schreef: Always enjoy life like there is no tomorrow!
Spelen met Lightroom
De laatste dagen ben ik erg veel aan het spelen met Lightroom. Het programma verkennen en het me eigen maken. En dat doe ik vaak tot in de late uurtjes.
Vroeger heb ik talloze diafilms laten ontwikkelen als kleurnegatief. Cross-processing vond ik gaaf. Er werden onvoorspelbare kleuren getoverd. Soms waren de resultaten erg mooi, vaak waren ze wat minder. Met het analoge traject, was het altijd weer afwachten wat er uit kwam, qua contrast en verzadiging van de kleuren. Nu is het met Lightroom een stuk makkelijker geworden. Met twee klikken in Split Tone bepaal je de kleuren van je beeld. Een koele kleur (zoals blauw) voor de schaduwen en een warmere kleur (zoals geel) voor de lichten. En dan kun je daarna ook nog de balans tussen die twee kleuren verfijnen. Gaaf, snel, makkelijk.
Wat ik wel merk is dat retoucheren fijner, sneller en accurater werkt in Photoshop. Dus Photoshop zal geen overbodige programma voor me worden. Maar hoe meer ik met Lightroom werk, des te meer ik het programma leer kennen en leer waarderen.
Edit: Op MacMinds via Hieronymus Evers geleerd dat Split Tone in de analoge periode het bewerken van zwart/wit beelden met verschillende kleuren toners is (een kleur voor de lichten en een kleur voor de schaduwen). Dat is heel wat anders dan Cross Processing (film ‘verkeerd’ ontwikkelen).