Vandaag naar de Lichtfabriek in Haarlem geweest. Niet om te swingen, maar om een seminar bij te wonen van de bovengenoemde fabrikanten, gepresenteerd door het NIDF en de BNO. Uiteraard werd CS4 gepresenteerd. Daarnaast werd ook de nieuwe Intuos4 lijn van Wacom getoond.
Leuk spul, leuke programma’s… maar zoals ik misschien al eerder heb gezegd: Photoshop CS3 is op dit moment meer dan voldoende voor me en mijn Intuos3 tekentablet heeft ook nog geen ‘update’ nodig. Wel was het leuk om te zien wat er allemaal kan met de andere creatieve programma’s van Adobe. Tijdens mijn opleiding ging het meeste nog met de hand, maar tegenwoordig zijn deze programma’s onmisbare tools in de creatieve wereld. Het lijkt wel of met deze tools alles mogelijk is. En er is ook heel veel mogelijk, maar de allerbelangrijkste tool blijft toch je eigen creativiteit…

Vanmorgen stond ze om half tien voor de deur. Vandaag was er voor de tweede keer een test gepland met Jacqueline. Eerst samen met mijn vrouw een kop thee gedronken en gekletst. Ondertussen foto’s bekeken van haar zwangerschap en van haar vroegere modellenwerk. Daarna gingen we aan het werk.
Hoe meer ik haar zie, hoe meer ik haar wil fotograferen. Zij werkt verslavend… Denk dat ik ‘fotografisch verliefd’ op haar ben. En voordat mijn eigen vrouw en Jacquelines vriend boos achter me aan komen, moeten ze toch maar eerst lezen wat ik met fotografisch verliefd bedoel. Het is niet alleen haar schoonheid, maar ook haar vrolijke en energieke karakter wat me fascineert. Jacqueline is Wauw!

Het is altijd bijzonder om te zien hoe andere collega fotografen werken. Vandaag was er een meeting (van mijn branche-organisatie) bij John Geven. John is verhuurder van Photodome: een grote studio met veel faciliteiten. Maar naast verhuurder is hij ook fotograaf. Het is heel bijzonder om een bezoekje bij deze fotograaf te brengen: John heeft een dwarslaesie. Zijn studio is dus aangepast aan zijn ‘handicap’. Deze handicap is voor hem zeker geen belemmering om mooie beelden te maken; Ik heb prachtige beelden gezien. Na afloop natuurlijk ook gezellig gekletst met andere collega’s. Een gezellige middag: het was het ritje naar het verre Nuenen wel waard.

In FOAM Amsterdam is er nu een hele bijzondere expositie. Richard Avedon behoort tot 1 van de meest beroemde fotografen ter wereld. En voor veel fotografen is hij een inspiratiebron geweest, zo ook voor mij. Geweest, omdat de beste man in 2004 overleed. De afdrukken die te zien zijn, zijn erg bijzonder. Waarschijnlijk is het meeste niet door hemzelf afgedrukt, maar door zijn assistenten. Maar dat maakt de expositie niet minder boeiend.
Vanavond was ik samen met Pieter in FOAM om het werk van deze oude meester te bewonderen. We kregen een rondleiding door het museum. Ik ken verreweg de meeste beelden wel uit boeken, maar als je dan zo’n afdruk in het echt ziet, is dat toch heel indrukwekkend en het geeft je een veel intenser gevoel. Wereldwijd wordt deze expositie getoond op 6 plekken. Het is daarom vrij uniek, dat er zo’n mooie expositie in Nederland is te bewonderen. De expositie loopt tot en met 13 mei. Voor die tijd ga ik hem zeker nog eens bezoeken!

Al eerder had ik Emma eens voor de lens gehad. Gisteren heb ik weer eens met haar getest. Zij kwam op het idee om een shoot te doen in een CD-winkel. Het is leuk dat we beiden Onno, de eigenaar van North End kennen, zodat we in zijn zaakje konden werken. Onno fotografeert hobbymatig en ik vroeg hem zijn camera te pakken, zodat hij ook lekker mee kon klikken. Hij ging er echt helemaal in op met grote enthousiasme. Ook politie-agent Marco kwam toevallig even langs voor een praatje en uiteraard voor de lol ook een paar shots van hem genomen, waarbij hij het model ‘arresteert’. Grote lol gehad met z’n allen en ook lekker met licht gespeeld.
Emma stond er een stuk relaxter bij dan haar vorige keer (haar allereerste keer). Het was weer heel leuk om haar te fotograferen en met de anderen erbij was het een gezellige avond!

Rond de millenniumwisseling kocht ik heel regelmatig tijdschriften (fotografie-, mode- en lifestylebladen) voor inspiratie voor mijn fotografie. Tijdens mijn verhuizing naar Hoofddorp is een groot deel van al die opgespaarde bladen verdwenen. Vandaag haalde ik wat over was gebleven, achter het knieschot vandaan. Een stapel van ongeveer een meter aan tijdschriften ligt voor mijn neus.
Vanmiddag ben ik begonnen met scheuren: Bladeren door al die bladen. Beelden die mijn aandacht langer dan die beruchte twee seconden weten vast te houden, scheur ik eruit en bewaar ik. De rest leg ik oneerbiedig bij het oud papier. Na enkele uren bladeren en zwarte vingers van het omslaan, ben ik nog niet eens op een derde deel van die meter. Er zitten hele mooie beelden tussen, vaak nog van het analoge tijdperk. De stapel slinkt heel langzaam. Nog heel wat inspiratievolle tijdschriften te gaan… Nog veel te scheuren.

Dagelijks breng ik mijn kids naar school. Onderweg kom ik regelmatig een beeldschone ‘buurvrouw’ tegen, die haar dochtertje ook naar school brengt. Een paar maanden geleden was ze zwanger en ik wilde haar met haar dikke buik fotograferen… Maar ik had het lef niet er voor om het haar te vragen. En elke dag dacht ik… “Damn Hoo Gan… het is een normale vraag hoor! Doe het nu!”. Maar telkens; geen lef. Tegen het einde vertelde ze me, dat ze overdag heel moe was en toen zakte de moed me helemaal in mijn schoenen…
Inmiddels is ze bevallen. Wel een beetje spijt, want ik had haar mooie ronde buik wel willen fotograferen. Maar korte tijd terug heb ik haar (met zweterige handen en een bonkend hart) gevraagd voor een testshoot, zonder dikke buik… En vandaag was het zo ver.
Jacqueline is beeldschoon… hoop haar vaker voor de camera te krijgen.