Mijn nichtje Yara is een mooi meisje, zit in het bloed denk ik zo 😉 Het was haar allereerste shoot en in het begin liep het onwennig. Maar naarmate de shoot vorderde, kwam ze steeds losser. Ik vind het persoonlijk heel moeilijk om familieleden te fotograferen. Yara ziet me in de eerste plaats als oom en niet zozeer als fotograaf en ik zie haar als mijn lieve nichtje en niet als model. Toch vind ik dit wel een geslaagd portret van haar.

Sporadisch staan er mannen voor mijn lens. Dit zijn Remco en mijn broer Gwan. Samen gaan zij binnenkort de Workshop Feel geven. En ik mocht daar beelden voor schieten. Op hun site vind je meer studiofoto’s van mijn hand. Als je van de combinatie meditatie en martial arts houdt, is de workshop wellicht iets voor jou. Ik vond het hier ook moeilijk om een familielid te fotograferen. Maar de heren kwamen zelfbewust over en dat maakte het werken voor mij ook een stuk makkelijker.

Zo nu en dan kwam ik nog wel eens in mijn oude snackbar De Marsman in Haarlem. De nieuwe eigenaar heeft nieuw personeel aangenomen. Dit is Mandy en ze werkt in de snackbar. Ik had haar (en haar zusje) lang geleden een shoot beloofd. En beloftes moet je nakomen. Mandy heeft waarschijnlijk geen maatje 34 of 36 en dat hoeft ook niet voor mij. Ik vind haar hier heel natuurlijk en mooi op de foto overkomen.

Dit is Samantha, het zusje van Mandy. Samantha is een super enthousiast meisje en het is heel leuk om met haar te werken. Beiden zaten ze in mijn studio te klagen. Mandy zou meer het slanke figuur van Samantha willen hebben en Samantha juist meer de volle borsten van Mandy. Ik denk dat geen enkele vrouw 100% tevreden is over haar eigen lichaam. Maar ik denk ook dat ware schoonheid van binnen zit en het gaat er om, dat je dat tijdens een shoot uitstraalt.

Vandaag had ik een shoot met Raquel, een jong mooi meisje dat niet ver van mijn studio woont. Samen met haar moeder kwam ze in de studio. Terwijl haar moeder keek of haar haren goed zaten, fotografeerde ik haar in verschillende setjes. Raquel heeft een hele mooie bos haar en bij de laatste serie foto’s die ik nam, besloot ik het anders te doen. “Doe je haren door de war” zei ik tegen haar en ze gehoorzaamde. Met warrige haren als resultaat, klikte ik verder…
Het was heel leuk om met Raquel en met assistentie van haar moeder te schieten.

Dit beeld van mooie Linda  is zo’n 12 jaar geleden gemaakt. Ik had toen weinig kennis van goed scannen. Oorspronkelijk is het een analoog zwart-wit beeld. Geschoten op Tri-X. Maar door verkeerde instellingen van de scanner, kwam er dit blauwe beeld uit. In de fotografie is het soms goed om fouten te maken.

Gisteren had ik een shoot met Anna. Het was voor haar de allereerste shoot. Persoonlijk vind ik het altijd spannend om de eerste fotograaf te zijn. Zo’n ‘model’ is net als een onbeschreven wit velletje A4, zonder ingestudeerde poses… gewoon haarzelf. Door de onervarenheid komen die shoots meestal wel minder snel op gang, maar als fotograaf vergt het des te meer van je om een goede interactie met de geposeerde op te bouwen. Dat lukt met Anna moeiteloos omdat ze open, spontaan en vrolijk is. Het was fijn om met haar samen te werken.

Gisteren was ik moe en slecht gehumeurd, omdat er veel negatieve dingen in mijn kop zaten. En dan staat er ‘s avonds een shoot gepland, waar je hoofd op dat moment niet helemaal naar staat. Maar het is net zoals sporten: Het kost moeite om erheen te gaan en om er mee te beginnen. Maar als je eenmaal bezig bent is het best wel leuk. Lichtopstelling had ik al van tevoren klaar gezet. Simpel: 1 hoofdlicht (softbox) voor het model en twee lichten voor de achtergrond. Die eenvoud gaf me ruimte om meer op het model te concentreren. Jacqueline was zoals altijd vrolijk en gek en het was weer gaaf om haar voor de camera te hebben. En als er dan ook nog een aantal leuke resultaten erbij zitten, maakt dat mijn dag weer helemaal goed. Thnx Jacq!

Toegegeven… afgelopen maand heb ik heerlijk van mijn vakantie genoten en helemaal geen acquisitie gepleegd. En nu zit ik daardoor even zonder opdrachten in het vooruitzicht. Maar het wordt steeds moeilijker om je brood te verdienen in de fotografie. Fotografen zijn meestal freelancers: Ze moeten zelf hun opdrachten binnenhalen. Maar wat als de opdrachtgever weinig of helemaal geen centen wilt besteden aan fotowerk? Wanneer je op vacature en fotografie googled, zie je dat er stageplaatsen worden aangeboden. Een stagiair neem je voor 500,- euro of minder per maand binnen je bedrijf en je kan genieten van een goedkope fulltime fotograaf in opleiding. Wanneer het in omgeving gebeurt met een beetje begeleiding van een ervaren fotograaf, dan houdt de stagiair er misschien ook een leerzame periode aan over. Maar vaak gaat het om een reguliere foto-opdracht, waarbij er geen begeleiding wordt gegeven. Een opdracht waar normaal een fotograaf voor ingeschakeld zou worden. Enkele vakfotografen zullen zeggen, dat er altijd vraag naar kwaliteit zal blijven bestaan. En ergens geloof ik daar ook wel in. Maar de huidige techniek in de fotografie zorgt ervoor dat er automatisch steeds meer acceptabele platen uit de camera komen. En als je moet kiezen tussen een gratis of goedkoop acceptabel beeld of een duur betaald kwaliteitsbeeld, dan is de keuze voor de meeste opdrachtgevers snel gemaakt.
De spoeling wordt steeds dunner in de fotografie en soms vraag ik me af of het vak over pakweg 10 jaar nog wel zal bestaan…