Dat de meeste fotografen te weinig verdienen om rond te komen is geen nieuws. Op veel fotografische fora wordt er regelmatig geschreven over prijsstelling. Hoeveel moet ik vragen voor een opdracht? Veel mensen snappen niet dat de prijs meer moet bevatten dan ‘tijd’ en ‘directe kosten’. Ze snappen de term ‘overhead’ niet en rekenen prijzen net boven hun directe kosten en denken dan ‘winst’ te maken. Ook worden er aardig wat beelden gratis aan magazines geleverd, terwijl de fotograaf zelf wel kosten maakt om deze beelden te produceren. Deze fotografen zijn al tevreden als hun naam ergens in het blaadje wordt geprint. Ook worden er foto’s bij stockbureaus aangeboden, alwaar je ze voor 1 enkele dollar kunt kopen.
Het gaat financieel niet goed met veel van de (Nederlandse) fotografen. Maar dat is voornamelijk te wijten aan de fotografen zelf. Je hoeft geen Einstein te zijn om te beseffen dat wanneer je onder de kostprijs levert, je verlies maakt. Dat is gewoon simpele economische logica. Onder de kostprijs leveren maakt niet alleen jezelf kapot, maar ook de gehele fotografische markt. Daarom weiger ik onder marktconforme prijzen te werken. Vecht niet op het gebied van prijzen, maar vecht op het gebied van kwaliteit! Dat is een veel eerlijker strijd, want er is altijd wel een (amateur)fotograaf die goedkoper levert… Met marktconforme prijzen, kun je een betere service en betere kwaliteit leveren. En geloof me, klanten waarderen dat.
Voor degenen die niet weten hoe ze hun producten moeten prijzen, moeten maar een kijkje nemen op de site van Leslie Burns-DellAcqua, en dan met name dit artikel.
Terugkomend op de vraag: Hoeveel is jouw foto waard? Een enkele euro, 10 euro, 100 euro of 1.000,- euro? Wat is de waarde van jouw creativiteit, wat is de waarde van een kunstwerk. In ieder geval meer dan de kostprijs!
Goed stuk wat je hier hebt geschreven! Hier heb je gewoon ook echt gelijk in!
Een waarheid als een koe! Natuurlijk, ik ben amateur en ben niet afhankelijk van mijn fotowerk; ik streef ook niet naar de verkoop van mijn produkten maar als het zo te pas komt zal ik marktconform vragen en als ik niet weet wat het prijsniveau is, dan zal ik zeker iemand in mijn omgeving kennen die mij met een goed advies behulpzaam zal zijn.
En de profs onder ons: laat je niet uitspelen! Zorg dat je je kunt onderscheiden van “de rest” en baseer je prijs daarop.
Overigens, dit geldt niet alleen voor fotografen: het is van toepassing op alle ondernemers, in welke branche dan ook.
Ook handig in dit verband zijn de richtprijzen voor fotografie die hier te vinden zijn: http://www.richtprijzen.org/1/files/rp-2007.pdf
Het gratis aanleveren van foto’s aan bijvoorbeeld tijdschriften kan ook als een stukje reclame gezien worden natuurlijk. Door je werk te vertonen laat je wel zien wat je kunt en dat levert je wellicht naamsbekendheid en nieuwe opdrachten op.
Dat de concurrentie (ook van de toch vaak gevorderde amateurs) groot is mag duidelijk zijn. Ik denk dat ook dat je als professionele fotograaf ook naar nieuwe manieren moet kijken om er uit te springen. Dat hoeft niet alleen de kwaliteit van je foto’s te zijn.
Doordat er (veel) meer fotografen zijn (amateur & professioneel) is uiteraard ook de concurrentie aanzienlijk groter. Maar het leveren onder marktconforme prijzen, maakt alleen de fotografische markt kapot. Elke keer wanneer er lagere prijzen worden afgesproken, wordt de lat steeds meer naar beneden geduwd. En prijsverlagingen zijn heel makkelijk te realiseren in een markt met veel aanbieders, maar het is verdomd moeilijk om het daarna weer te herstellen. Sommige denken, dat dit goed is voor de klant. Ik heb daar een andere mening over. Wanneer er steeds voor een lagere prijs gewerkt moet worden, kan een fotograaf niet meer zijn kwaliteit en service op hoog niveau handhaven. Je speelt de markt dus kapot.
Ook serieuze amateurfotografen zouden marktconforme prijzen moeten vragen. Dan concurreer je namelijk niet op het gebied van prijs, maar op gebied van kwaliteit.
Waar het mij ‘wringt’ bij (sommige) tijdschriften en met name stockbureaus is dat er veel geld verdiend wordt aan beelden. Maar dat geld komt uiteindelijk niet bij degene die het beeld gemaakt heeft en het hardst voor gewerkt heeft. De fotograaf vangt een ‘schijntje’ of zelfs helemaal niets!
Vraag marktconforme prijzen. Je werk is het waard!
@ Elja: De richtprijzen… thnx voor het plaatsen van de link!
Je hebt een punt. Maar alleen denk ik, in dit digitale tijdperk, waar iedereen met een camera rondloopt en publiceert op het net, de stockbureaus hun slag slaan. Ikzelf ben ook al een paar keer benaderd. Als we met zijn allen de aanbiedingen die ver onder het prijsniveau zitten weigeren, gaat die prijs vanzelf omhoog. Maar ja, zie dat maar eens voor elkaar te krijgen.
joepie, alweer een interessante fotoblogsiteding ontdekt!
Een late reactie, maar nog steeds actueel en waar! De vele amateurfotografen (niets mis mee, zo ben ik ook begonne natuurlijk) maken het de professioneel erg moeilijk om zijn hoofd boven water te houden. Het getuigt van veel moed en ondernemersvaardigheden om in deze tijd als fotograaf zzp-er of freelancer te worden. Jamer dat heel veel amateurs die in principe hetzelfde doen, niet ook ondernemer worden. dat zou beter zou voor de economie, de markt én de maatschappij. Hoewel er veel goede amateurfotografen zijn, ben ik toch van mening dat deze de markt aantasten. En da’s jammer.
Groet,
een vakfotograaf.
Ja , als kunstenaar heb je dat probleem ook . Amateurs die je werk nadoen en dan “veel goedkoper” zijn ! Bot plagiaat . En amateur-fotografen die O zo blij zijn als er eens iets van hen gepubliceerd wordt of gebruikt in een folder , ‘t is stom maar ‘t is niet anders 🙂