Vandaag zijn de scholen weer begonnen. Terwijl mijn oudste dochter nog een week vakantie heeft, moest mijn jongste om 8.30 u in de klas zitten. Op 1 of andere manier werkte mijn tijdschakelaar in mijn hoofd probleemloos. Ik stond vanmorgen om 7.00 uur naast mijn bed, terwijl ik me in de (school)vakantie om diezelfde tijd nog eens omdraaide.
Heerlijk… de regelmaat komt weer terug in huis en dat forceert me ook weer om (veel) productiever te worden. Om 11.00 had ik een interessante en gezellige bespreking met Sharon van Concept en Design, onder genot van een Nespresso. We gaan weer aan het werk…

Sinds Nikon met zijn D800 kwam met 36 Mp, zijn er geruchten dat Canon ook bezig is met een camera met meer pixels. Sommige geruchten zeggen 40+, andere geruchten zeggen zelfs 70+. In een artikel op MacMinds had ik vijf jaar geleden al uitgelegd, dat meer megapixels niet altijd hoeft te leiden tot een betere beeldkwaliteit. Meer pixels op een zelfde oppervlak betekent kleinere pixels. En kleinere pixels leveren minder beeldsignaal (en dus meer ruis) op. Desondanks denk ik dat de beeldkwaliteit van deze camera’s in de afgelopen vijf jaar aanzienlijk is verbeterd.
Canon gaat dus 40+ of 70+ megapixels in een kleinbeeldcamera stoppen. Maar wanneer je een dergelijke camera koopt, zul je ook de nieuwste of toekomstige objectieven moeten gebruiken. Want de ‘oude’ hebben een beperking in hun oplossend vermogen. En ook je computer / Mac zul je moeten vernieuwen om te kunnen omgaan met zulke grote bestanden. Als ik eens eindeloos kon investeren….
Ja… ik blijf de ontwikkelingen in de gaten houden. Ik kijk regelmatig naar die nieuwste en toekomstige bodies en objectieven. Soms moet ik mijn mondhoeken met een tissue afvegen… van wat er in de nabije toekomst allemaal mogelijk is. Maar ondertussen blijf ik gewoon door schieten met de spullen die ik al heb. Want ik heb liever mooie beelden, dan mooie spullen. Camera’s en objectieven zijn geen doel, maar ‘slechts’ een middel om tot die mooie beelden te komen.
The best camera of tomorrow, can’t shoot a picture today – John Greengo

Op één of andere manier vind ik het met twee personen voor mijn camera, moeilijk om met composities te spelen. Dan heb ik liever één of drie personen voor de camera. Maar de dingen waar je niet goed in bent, moet je niet vermijden. Daarom vind ik het fijn om de tweeling Nikki en Kim voor de camera te hebben. Soms vermijd ik het probleem alsnog door ze voornamelijk apart te nemen. Maar bij de laatste shoot heb ik mezelf geforceerd om ze voornamelijk samen te fotograferen.
Een ééneiige tweeling. Op sommige beelden lijken ze op elkaar, op andere beelden zie je duidelijker de uiterlijke verschillen. Ook verschillend van karakter, maar allebei fotogeniek op hun eigen manier. Het was weer leuk om met ze samen te werken.

1. Wanneer je mooie beelden wilt maken, moet je de lensdop verwijderen. Je moet het durven om licht op je sensor of film te laten schijnen. Soms is het licht mooi, soms is het lelijk. Maar als je je lensdop er op houdt, blijft het donker in je camera en zul je nooit mooie beelden maken.
2. Andere fotografen -lijken- altijd betere camera’s te hebben. Sommige fotografen hebben ook daadwerkelijk betere camera’s, maar sommige fotografen schieten met beduidend slechtere camera’s. Fotografie is geen camera-competitie. Het gaat er niet om, wie de beste camera heeft. Het gaat om de beelden die je er mee schiet. Een ieder schiet die beelden op zijn of haar eigen manier.
3. Je mooiste beelden horen aan de muur te hangen. Zodat je ze elke dag kunt bekijken en ervan kunt genieten. Wees gelukkig met je mooie beelden. Het heeft geen nut om constant naar je mislukte of lelijke foto’s te kijken. Die verdienen slechts een kleine hoeveelheid aandacht om te beseffen, dat je het in het vervolg beter kan.
4. Soms moet je je batterijen opladen. Focus op fotografie is belangrijk. Maar batterijen opladen heeft een bijkomend voordeel: Je kunt tussentijds quality-time vrij maken voor familie en vrienden. Als je steeds maar blijft doorschieten, kan het zijn dat je camera er plotseling mee ophoudt.
5. Niet iedereen hoeft jouw beelden mooi te vinden. Er zullen mensen zijn die jouw beelden mooi vinden en er zullen ook altijd mensen zijn die jouw beelden niet mooi vinden. Verspil geen eindeloze energie om die laatste groep mensen over te halen om van jouw beelden te houden. Ga ook niet de beelden maken die zij mooi vinden. Maar blijf jezelf en maak je eigen beelden.
6. Geheugenkaarten met grote kuren moet je vervangen. Sommige fotografen werken zo lang met dezelfde geheugenkaart, dat ze zich eraan gaan hechten. Ze kennen alle persoonlijke eigenschappen van het kaartje. En dat is prima. Maar wanneer je geheugenkaart serieuze kuren gaat vertonen, moet je het vervangen. Denk niet te veel aan de lang vervlogen mooie tijden die je hebt beleefd met dit kaartje en denk ook niet, dat het zich vanzelf zal herstellen. Het is tijd voor een nieuw geheugenkaartje.
7. Het ene soort fotografie is niet beter dan de andere. Persoonlijk houd ik van portretfotografie. Mensen voor mijn lens vind ik het mooiste wat er is. Maar soms is het goed om je te verdiepen in andere soorten fotografie. Landschaps- of architectuurfotografie hebben weer hele andere technieken. Sommige van die technieken kun je wellicht ook weer gebruiken voor je portretfotografie. We kunnen van elke discipline wat leren.
8. Durf gek te doen. Zowel voor als achter de camera. Het leven is al serieus genoeg.

Hoo Gan Tan

Vorige week viel Calumet Focus (een magazine van een leverancier foto-apparatuur) op mijn deurmat. Altijd leuk om te kwijlen bij het kijken naar nieuw apparatuur. De techniek staat niet stil. En hoewel ik erg tevreden ben over mijn meest gebruikte camera/objectief-combinatie (Canon 5D MarkII / EF 24-70, 2,8L), weet ik dat zijn opvolgers beide een stuk beter zijn. Helaas zijn die nieuwe camera’s en objectieven -beduidend- duurder dan hun voorgangers. Ook op het gebied van studioflitsers is er veel veranderd. Flitsers zijn veel preciezer in hun output geworden en daarnaast hebben ze nu een veel grotere bereik (7 stops! zoals bij de Profoto D1). Daarnaast staan er nog veel meer ‘snoepjes’ in het magazine die ik in mijn studio zou kunnen gebruiken.
Als (professionele) fotograaf moet je altijd de stand van de huidige technologie bijhouden. Dat wil niet zeggen, dat je altijd met het nieuwste van het nieuwste moet werken, want dat is de meest snelle manier om je bedrijf om zeep te helpen. Maar je moet wel weten wat er met de huidige techniek allemaal mogelijk is.
Gelukkig staat er in het magazine ook een interview met Marie Cécile Thijs. En ook op de voorkant siert een mooi portret van haar hand. Dat verlegt de aandacht van apparatuur naar waar het eigenlijk om draait: het maken van mooie beelden. Tijd om een tissue te pakken om het kwijl uit mijn mondhoeken te vegen en aan de slag te gaan in mijn studio!

Ik zag een tijdje geleden een reclamefilmpje van Dove waarin wordt opgeroepen niet te manipuleren met de perceptie van echte schoonheid. Natuurlijk is het ‘slechts’ een marketingconcept van een commercieel bedrijf. Maar de gedachte erachter is mooi.
In mijn visie gaat die ‘verkeerde’ perceptie veel verder dan alleen een bewerkt uiterlijk van modellen. In (lifestyle) beelden zien we meestal mooie jonge mensen, mooie vrienden, liefde, rijkdom en luxe. We proberen met z’n allen zo’n leven te leiden, als uit die beelden. Het is vaak niet reëel en niet haalbaar. In onze struggle naar dat onhaalbare voelen we ons vaak het tegenovergestelde: niet gelukkig, niet slank, niet mooi, niet rijk en niet succesvol (genoeg).
Het is goed om naar beter te streven, maar het is ook goed om te beseffen waar je staat. Ieder mens is uniek en ieder mens is mooi op zijn / haar eigen manier. Mensen kijken vaker naar ‘boven’ dan naar ‘beneden’. Maar soms is het ook goed om af en toe recht vooruit te kijken; Naar jezelf in de spiegel… Of nog beter: in mijn camera!